APREMONT – APREMONT (rondgang Argonne)

De rode lijn geeft het wandeltraject weer. Klik op de rode markeringen voor toelichting over de locaties.
Alle toelichtingen kunnen ook in de tekst hieronder gelezen worden. Die tekst bevat bovendien illustraties.

Afstand : 42 km

Inleiding
Tegen het einde van de Wereldoorlog was het Argonnerwoud andermaal strijdtoneel. Eind september 1918 achtte Foch, hoewel de Engelse en Franse legers zo langzamerhand afgemat waren, het tijdstip rijp voor een groot gezamenlijk offensief. De op 26 september 1918 ingezette Frans-Amerikaanse aanval aan twee zijden van de Argonne opende het bal; dit leidde in het westen tot de volgens plan verlopen terugtrekking van het 3de Duitse leger naar de Brunhildlinie. Tussen Argonne en Maas gaf de Duitse verdediging aan de Amerikanen, die door de gemakkelijke overwinning van 12 september bij Saint-Mihiel waren aangemoedigd, maar weinig terrein prijs. Deze Slag in de Argonne, of Maas-Argonne-offensief (26 sept. tot aan de wapenstilstand met twee langere gevechtspauzes in okt.) was voor de Amerikanen eigenlijk alleen maar succesvol door de overweldigende inzet aan mankracht. De soldaten waren voor het merendeel groentjes. De coördinatie tussen infanterie en artillerie was slecht en de kennis van het terrein liet te wensen over. Sommige Amerikaanse aanvallen ontaardden in een bloedbad. De mannen rukten op in golven, schouder aan schouder. Aan het eind van de aanval was soms alleen nog de bevelvoerend officier over. Daardoor raakte men vaak aangewezen op de moed en het doorzettingsvermogen van een enkeling. Van taktiek was nauwelijks sprake. Na enkele weken waren de verliezen zo hoog opgelopen, dat duizenden niet meer de moed konden opbrengen verder te gaan, en zich van hun eenheden verwijderden. Deserties bereikten een zulk bedenkelijk niveau, dat Pershing, de Amerikaanse opperbevelhebber, in een vertrouwelijke brief aan een divisiecommandant, die zojuist zijn troepen in de strijd had geworpen, schreef dat de officieren alle maatregelen die nodig waren moesten treffen, waaronder het fusilleren van deserteurs, om aan deze toestand een eind te maken. Ten einde de effectiviteit van het leger te verhogen, verving Pershing daarop een korpscommandant, drie divisiecommandanten en verscheidene brigadecommandanten, en half okt. droeg hij zijn eigen commando over het 1ste leger over aan Liggett.

Generaal George C. Marshall (1880-1959), de latere politicus, die beroemd werd door het Marshallplan, keek er in zijn memoires als volgt op terug: “Dagelijks werden bij het Maas-Argonne-offensief officieren die bevel voerden over regimenten, brigades, divisies of andere belangrijke posten bekleedden benoemd om de verliezen te compenseren, die maar voor een deel aan de vijand konden worden toegeschreven. Dikwijls kregen ze een taak opgedragen in een situatie, die zich slechts als hopeloos laat omschrijven. Bovendien gunde men zich zelden tijd om zich in alle rust een beeld te vormen van de frontposities. Er moest gehandeld worden, en dikwijls direct. En gewoonlijk was de volgende morgen al weer een nieuwe aanval noodzakelijk.”

Liggett gebood zijn nieuwe staf alles te doen om van vroegere fouten te leren en inderdaad, bij de laatste aanvallen in november trad een verbetering op. Volgens Liggett waren de troepen thans “beproefd in de strijd”, en gingen steeds beter functioneren.

Bij het Maas-Argonne-offensief werden meer dan 1,2 miljoen Amerikaanse soldaten ingezet. De verliezen bedroegen ongeveer 120.000 man aan doden, gewonden en gevangenen, de Duitse ongeveer 100.000 man.

Bron : http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Gevechten_in_de_Argonnen

Chatel-Chéhéry en Sergeant York

York

Deze plaats is vooral bekend door Alvin Cullum York, beter bekend als Sergeant York, één van de meest gedecoreerde soldaten van het US leger. Hij ontving de Medal of Honor voor de aanval op een Duitse machinegeweernest waarbij 32 machinegeweren werden buit gemaakt, 20 Duitse soldaten gedood en 132 andere gevangen genomen. In 1941 maakte Howard Hawks een film hierover met Gary Cooper als Sergeant York.

Gary Cooper

Zie op : https://www.youtube.com/watch?v=LmRRhxo0RHc)

Van aan het monument in het dorp loopt een uitgestippeld wandeltraject met informatiepanelen die de acties van Sergeant York toelichten.

Chatel tour

Gedetailleerde informatie op : www.sergeantyorkproject.com/york_full_final.pdf

Romagne-sur-Montfaucon : museum

Het museum Romagne ’14-’18 omvat de privécollectie van Jean-Paul de Vries. Hij stelt hier restanten van het Meuse-Argonne-offensief tentoon die hij in de omgeving gevonden heeft.

Meer informatie op : http://romagne14-18.com

Romagne-sur-Montfaucon : Amerikaans kerkhof

Dit is de grootste Amerikaanse militaire begraafplaats in Europa met 14.000 graven.

Romagne werd pas op 15 oktober ingenomen. (…). Op 1 november schoof het front nog een paar kilometer op en vanaf dat moment verliep alles in versneld tempo. De problemen thuis in Duitsland en de verliezen aan het front hadden het Duitse opperbevel ervan overtuigd dat slechts één mogelijkheid restte : zich in gesloten formatie terugtrekken achter de Duitse grens om het vaderland te verdedigen. (…). Tien dagen later was het voorbij en waren de Amerikanen de Maas overgestoken in Stenay en Sedan, zo’n 60 km ten noorden van Romagne. (…). Zij ontnamen daarmee hun bondgenoot de voldoening van een symbolische inname van Sedan, de plaats waar in 1870 de Franse keizer en de helft van La Grande Armée zich aan de Pruisen hadden moeten overgeven, welke gebeurtenis tot zulke opgezweepte wraakgevoelens had geleid bij de Franse bevolking in 1914. Nu, in 1918, was deze zoete wraak door een botte Amerikaan verstoord. Foch heeft het Pershing nooit vergeven

C.en K. Brants, Velden van weleer : reisgids naar de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen, 1993, p. 258-259.

Meer info over het kerkhof op : https://nl.wikipedia.org/wiki/Amerikaanse_militaire_begraafplaats_in_Romagne-sous-Montfaucon

Harry Potter : één van graven draagt de naam van een Amerikaanse soldaat uit Missouri, wiens naam vandaag de dag wereldwijd bekend is door de boeken van de Britse schrijfster J.K. Rowling.

Harry Potter

Duits militair kerkhof Ferme de la Madeleine

Nantillois : monument Pennsylvanië

Butte de Montfaucon : ruïnes van de abdij en monument.

Montfaucon-d’Argonne , gebouwd op een heuvel die 280 meter boven zeeniveau ligt, was al bekend vanaf de 6e eeuw na Christus toen er een klooster van de Orde der Benedictijnen werd gesticht. Het dorpje was voornamelijk agrarisch. Vele veldslagen hadden het dorp al getekend, een veldslag tegen Noormannen rond 880, tijdens de Honderdjarige Oorlog en in de 16e en 17e eeuw. De Duitsers hadden het dorp helemaal versterkt, waarbij zij ook gebruik maakten van stenen van de oude kerk. Montfaucon werd de belangrijkste observatiepost van de Duitsers in de Meuse.

Op 26 en 27 september 1918, de eerste twee dagen van het Meuse-Argonne-offensief, werd de heuvel aangevallen door de 37ste en 79ste Amerikaanse divisie en bijna 200 tanks. Na zware gevechten wisten de Amerikanen de heuvel op de Duitsers te veroveren. Het offensief zou doorgaan tot het eind van de oorlog en wordt door velen gezien als één van de redenen van het einde van de oorlog.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Memorial_de_Montfaucon

Het monument dat herinnert aan de gevechten is een Dorische zuil, het grootste U.S. gedenkteken in Europa. De architect John Russel Pope tekende ook voor de National Gallery of Art in Washington.