APREMONT – MARRE

De rode lijn geeft het wandeltraject weer. Klik op de rode markeringen voor toelichting over de locaties.
Alle toelichtingen kunnen ook in de tekst hieronder gelezen worden. Die tekst bevat bovendien illustraties.

Afstand : 38,2 km

Varennes-en-Argonne en Louis XVI

Varennes-en-Argonne is bekend uit de Eerste Wereldoorlog maar ook door het feit dat Louis XVI hier werd aangehouden in 1791. Tijdens zijn vlucht uit Parijs was de koninklijke familie gesignaleerd in Sainte-Menehould door de plaatselijk postmeester, Jean-Baptiste Drouet. Hij getuigde op 24 juni dat hij de koning had herkend aan de hand van zijn afbeelding op de assignaten. Drouet volgde de koninklijken naar Varennes, waar hij de plaatselijke Nationale Garde waarschuwde. Deze troepen barricadeerden de brug over de Aire, zodat de koninklijke koets en de begeleidende koets niet verder konden reizen. Jean-Louis Romeuf, adjudant van La Fayette, die door La Fayette was gestuurd om de koninklijke familie aan te houden, bereikte Varennes op 21 juni rond 11 uur ’s avonds en stuurde de koninklijken terug naar Parijs.

Zie ook : https://nl.wikipedia.org/wiki/Vlucht_naar_Varennes

Museum van Varennes-en-Argonne

Het museum telt drie afdelingen met betrekking tot de lokale geschiedenis: arrestatie van de koninklijke familie, kunst en volkstradities, evocatie van de oorlog 1914 – 1918 meer in het bijzonder de gevechten in de Argonne en de mijnenoorlog.

Zie : http://www.tourisme-argonne.fr/

Monument van Pennsylvania

Grandioos monument dat de bevrijding van het dorp herdenkt door de 28ste US divisie op 26 september 1918. Deze divisie telde hoofdzakelijk soldaten afkomstig van Pennsylvania.

Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 138

Monument Missouri en Georges Patton

Herdenkt de inzet van Amerikaanse troepen op het slagveld tegenover de versterkte Duitse linies hier in de omgeving.

Patton

In de onmiddellijke omgeving raakte Georges Patton gewond op 26 september 1918. Hij gaf hier leiding aan een sectie van Franse FT17-tanks.

Cheppy en Harry Truman

Cheppy werd heroverd door de Amerikanen tijdens het Meuse-Argonne-offensief van 1918. Harry Truman die later senator en president van de VS (1945-1952) zou worden, verbleef in Cheppy op 25 december 1918.

Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel,   Boulogne-Billancourt, 2014, p. 138

Butte de Vauquois

Fransen en Duitsers hebben om Vauquois ongenadig slag geleverd. Er ontstond een ondergrondse mijnenoorlog van een ongekend vernietigingsniveau. Geen van beide partijen slaagde er in om de top in zijn geheel in te nemen. Niet minder dan 519 ontploffingen, 320 Franse en 199 Duitse, hadden er plaats. Vaak werden de graafwerken van een tunnel door de tegenstander beantwoord met een tegentunnel waarbij men een ontploffing bewerkstelligde, de zgn. camouflet. Soms stonden de tegenstanders ondergronds tegenover elkaar.

Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 132

Op bepaalde dagen worden rondleidingen georganiseerd in de ondergrondse installaties.

Zie : http://butte-vauquois.fr/

Wagonnets Decauville

Werden gebruikt voor het transport over sporen van 60 cm breed van zwaar materiaal zoals artillerie.

Mijntrechter

Een Duitse mijn werd hier tot ontploffing gebracht op 14 mei 1916 met 16 ton explosieven : 106 soldaten van het 46ste RI vonden er de dood.

Plaats van de kerk en gemeentehuis van Vauqois

Monument

Eerste Franse linie

Duitse bunker die als observatiepost diende

Tweede Duitse linie

Duitse observatiepost in beton

Afsluiting van een weide (situatie 2015)

Bij de verkenning toch doorgestapt aangezien de weg op stafkaarten is gemarkeerd.

Slag bij Verdun : inleiding
“Het was een slachting, niet een slag”
Ernst Jünger

De feiten : de Duitsers vielen aan, rukten een tiental kilometers op in de eerste dagen, werden tot staan gebracht. Vervolgens zat gedurende een maand of zes geen enkele beweging (maar des te meer vernietiging) in de strijd, die zich binnen een beperkt gebied afspeelde. Daarna vielen de Fransen aan en dreven de Duitsers terug, bijna tot waar ze vandaan gekomen waren Toen was het afgelopen.
C. en K. Brants, Velden van weleer : reisgids naar de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen, 1993, p. 204

Van alle symbolische plekken in Frankrijk, was Verdun één van de belangrijkste waar de Fransen – zo voorspelde Von Falkenhayn terecht – ten koste van alles zouden standhouden. Verdun was ook niet in 1914 gevallen, had het het langste volgehouden tijdens de Frans-Duitse oorlog, en was in het verdedigingsplan van Frankrijk dat op de vernedering van 1870 volgde, een vooraanstaande rol toebedeeld in de bewaking van de Champagne-vlakte en, daarachter, Parijs. Op de heuvels rondom de stad bevond zich een dubbele ring van forten die zelfs de Dikke Berta’s van Krupp in 1914 hadden weerstaan. Het was in de verwachting dat Frankrijk blindelings haar leger, desnoods tot de laatste man en de laatste druppel bloed, voor Verdun zou opofferen, dat Falkenhayn zijn notitie besloot met een passage, waarin hij liet doorschemeren de verovering van Verdun zelf onbelangrijk te vinden. Waar het om ging was de totale aderlating : Frankrijk moest er “verbluten” (doodbloeden).
C. en K. Brants, Velden van weleer : reisgids naar de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen, 1993, p. 205

Avocourt
Avocourt
Avocourt lag in het midden van de frontlijn maar werd tijdens de slag om Verdun nooit door de Duitsers ingenomen. Het dorp werd wel volledig vernietigd en na de oorlog weer opgebouwd rond het enige overblijvend monument, een oude fontein met een ijzeren kruis waar de Fransen zich kwamen bevoorraden. Het kruis staat er nog, boven het monument voor de doden en vormt daarmee een uitzondering op de regel om geen religieuze tekens te integreren in wereldlijke constructies.
Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 102


Frans militair kerkhof met de graven voor 6.661 gesneuvelde soldaten

 Côte 304
Cote 304
Aan de voet van Côte 304 (1920)

Wanneer Erich von Falkenhayn zijn plan uittekende voor een offensief richting Verdun, bevatte het geen aanval op de linkeroever van de Maas. Oudere bevelhebbers bekritiseerden dit omdat zij vreesden dat de Fransen hierdoor hun artillerie konden richten op de Duitsers tijdens hun aanval op de andere zijde van de Maas. Deze vrees werd vlug bewaarheid.

Bij de Duitse aanval op Verdun in 1916 werd het snel duidelijk dat die aanval niet kon slagen als men de Franse versterkingen aan weerskanten van het front niet aanpakte. De forten op de linkeroever van de Maas beschoten de aanvallende troepen inderdaad in de flank en veroorzaakten grote verliezen. De Duitsers moesten dus eerst de controle hebben over de heuvelrug tussen Mort-Homme en heuvel 304 (linkeroever). Op 6 maart 1916 gingen de Duitsers in de aanval. Ook nu weer begon men met een hevig bombardement van granaatvuur. Daarna kwamen de massale infanterieaanvallen. Barbaarse man-tegen-mangevechten voltrokken zich hier.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_om_Verdun

De strijd op de linkeroever van de Maas rond de Mort Homme en Côte 304 geldt als de meest gruwelijke van alle gevechten rond Verdun. Hier op de kale heuvels zaten Fransen en Duitsers eenvoudig vast in hun modderige reeksen granaattrechters, achter een gordijn van artillerievuur dat alleen te passeren was met zware verliezen.

C.en K. Brants, Velden van weleer : reisgids naar de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen, 1993, p. 233

Het monument brengt hulde aan de 10.000 poilus die hier sneuvelden. Het werd in 1934 ingehuldigd door Philippe Pétain.

Generaal de Bazelaire maakte zijn soldaten duidelijk dat elke valide man die van de heuvel richting Esnes zou terugtrekken, naar de achterhoede zou gebracht worden om daar geëxecuteerd te worden.

Bron : S. O’Shea, Back to the front, New York, 1998, p. 157

Mort-homme
Het is nauwelijks nog de moeite om zich in het bos te begeven op de wegen gemarkeerd op de IGN kaarten : enkele jaren terug kon men er nog ingangen van tunnels en loopgraven zien maar alles is vernietigd door bosbouw. (…)
Y. Buffetaut en J.L Kaluzko, Verdun : itinéraires autour d’un champ de bataille, Louviers, S.D., p 18-19

Mort-Homme

Ook deze heuvel werd de inzet van hevige gevechten. Alle Duitse aanvallen van maart 1916 werden op deze heuvel gebroken. Het monument, een werk van de beeldhouwer Jacques Froment-Meurice, is ongetwijfeld één van de opvallendste op de slagvelden van Verdun. Het stelt het skelet van een soldaat voor, gewikkeld in een sluier, die een kreet slaakt. Op de sokkel van het monument staat “Ils n’ont pas passé”.

Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 100

Door de bombardementen verlaagde deze heuvel met niet minder dan 12 meter.

Cumières-le-Mort-Homme

Dit is het enige dorp op de linkeroever van de Maas op de lijst van 9 vernietigde dorpen (“villages détruits”) van de Eerste Wereldoorlog in de omgeving van Verdun. De herinneringskapel, toegewijd aan St-Remi, is gebouwd met stenen van de oude kerk.

Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 100

Marre

Overnachtingsmogelijkheid (situatie 2015)

Advertenties