HEUDICOURT-SOUS-LES-COTES – PONT-A-MOUSSON

De rode lijn geeft het wandeltraject weer. Klik op de rode markeringen voor toelichting over de locaties.
Alle toelichtingen kunnen ook in de tekst hieronder gelezen worden. Die tekst bevat bovendien illustraties.

Afstand : 38,3 km
Heudicourt-sous-les-Côtes

Butte de Montsec
In de zomer van 1917 kwam het 1ste Amerikaanse leger aan het front. Het kreeg het doorsnijden van de Saillant de Saint-Mihiel als eerste missie toevertrouwd. Naar het einde van de oorlog was dit een kalme sector geworden. Daardoor ook geschikt als een eerste experiment voor generaal Pershing. Bovendien was deze operatie nodig om de weg vrij te maken voor het offensief in de Argonne.
9 Amerikaanse divisies en 4 Franse slaagden erin om de Saillant door te snijden tussen 13 en 16 september 1918.
Om deze historische gebeurtenis te herdenken bouwde de American Battle Monuments Commis-sion een gedenkteken op de Butte Montsec. Deze heuvel was lange tijd een belangrijke observa-tiepost voor de Duitsers.
Bron : http://www.cc-sammiellois.fr/la-route-du-saillant-de-saint-mihiel_fr.html

Saint-Baussant loopgrachten
Wanneer het front zich stabiliseert graven de beide partijen zich in tussen Saint-Baussaint en Flirey. De loopgrachten bevinden zich soms op nog geen 20 meter van elkaar, op andere plaatsen één kilometer. In april 1915 lanceren de Fransen een offensief in deze sector om het front te doorbre-ken. De gevechten in deze omgeving evolueren ook in de richting van een mijnenoorlog. (zie vol-gend punt).
Hier zijn zowel aarden als betonnen loopgrachten te zien, gedeeltelijk gereconstrueerd. Ook be-tonnen schuilplaatsen zijn er uitgebouwd.
Bron : http://www.cc-sammiellois.fr/la-route-du-saillant-de-saint-mihiel_fr.html

Flirey : monumenten en mijntrechters
De Duitsers bouwden aan de rand van het bos van Mortmare versterkte posities uit die in hun handen bleven tot september 1918.
Na verschillende aanvallen en tegenaanvallen in de loop van 1915 slaagden de Fransen erin om hier 700 m terreinwinst te boeken. Dit ten koste van 1500 gesneuvelde soldaten en officieren. De troepen raakten dermate gedemoraliseerd dat bij een aanval een volledige compagnie weigerde in actie te treden en in de loopgraven bleef. Vier manschappen werden gefusilleerd bij wijze van voorbeeld.
Tijdens de gevechten zullen de Fransen en Duitsers tientallen mijnen laten ontploffen. Een aantal hiervan zijn nog zichtbaar in het landschap.
Bron en meer info : http://www.lieux-insolites.fr/cicatrice/14-18/mortmare/mortmare.htm

Door het bos tot landweg
Om het traject niet te lang te maken: kort door het bos en een veld om een landweg te bereiken.

Remenauville, “village détruit”
Talrijke dorpen bevonden zich hier in de vuurzone. Te pas en te onpas werden zij gebombardeerd door de artillerie. Drie dorpen: Remenauville, Regnieville en Fey en Haye werden totaal vernietigd. De Duitsers gebruikten de woningen om versterkte posities uit te bouwen.
Fey en Haye werd heropgebouwd op enkele honderden meters van het oorspronkelijke dorp. Remenauville en Regnieville verdwenen voor altijd.
In Remenauville werd op de plaats van de oorspronkelijke kerk een kapel gebouwd. Signalisatie in de omgeving maakt een precieze lokalisatie mogelijk van de gebouwen met hun functie : school, gemeentehuis, het huis van de boswachter, enz. Ook versterkte kelders en tunnels zijn er nog te zien die de soldaten toelieten om zich van het ene punt naar het andere te begeven.
Bron : http://www.cc-sammiellois.fr/la-route-du-saillant-de-saint-mihiel_fr.html

Regniéville, “village détruit”
Dit voormalig dorp was het vooruitgeschoven punt in de Franse linies tussen het Bos van de Mort-Mare, ten westen, en Bois le Prêtre in het oosten. De herinneringskapel werd opgericht op de plaats van de kerk. Een demarcatiepaal van het type Vauthier duidt de frontlijn aan in 1918 en een obelisk signaleert de tussenkomst van de 5e Amerikaanse infanteriedivisie bij de bevrijding van de Saillant in september 1918.
Bron : Guides illustrés Michelin des Champs de batailles 1914-1918, Verdun, Argonne, Saint-Mihiel, Boulogne-Billancourt, 2014, p. 193

Fey-en-Haye
Dit dorp lag tussen de Franse en Duitse linies tot het op 2 april 1915 door het 169e RI heroverd werd. De bombardementen die daaraan vooraf gingen en 4 jaar van oorlog lieten slechts enkele muren heel. Het dorp werd enkele honderden meter zuidelijk heropgebouwd.
Bron : http://www.lieux-insolites.fr/cicatrice/14-18/bois/bois.htm

Bois le Prêtre
“De toutes les visions d’horreur que la guerre m’a offertes, c’est au Bois le Prêtre que j’ai vu les plus effroyables” / Raymond Poincaré
In dit bos vinden vanaf 1914 hevige gevechten plaats. Op 6 maanden tijd sneuvelen meer dan 14.000 soldaten in de twee kampen, 45.000 anderen raken gekwetst en dat alles op een front van minder dan 1500 m breed en 600 m diep, minder dan een vierkante kilometer dus.
Hier staat het Croix des Carmes, een eenvoudig houten kruis dat het symbool werd van de bloedi-ge gevechten. Tijdens de oorlog werd het kruis verplaatst naar een nabijgelegen kerkhof maar teruggebracht naar zijn oorspronkelijke plaats in 1923 toen ook het herdenkingsmonument onthuld werd door Raymond Poincaré, oud- president van Frankrijk.
In de omgeving zijn nog tal van overblijfselen van de gevechten zichtbaar : loopgraven, schuilplaat-sen, prikkeldraad, Friese ruiters, enz.
In 1915 schreef Lucien BOYER een lied op de toon van een oudere melodie van Aristide BRUANT. Te horen op : https://www.youtube.com/watch?v=PwO_iUzGChw&feature=youtu.be

Monument 365e Régiment d’infanterie
Dit monument markeert het uiterste punt van de aanval van de Fransen in deze sector.

Pont-à-Mousson gare SNCF

Pont-à-Mousson : office de tourisme
http://www.tourisme-pontamousson.fr

Advertenties