ARMENTIERES – CUINCHY

De rode lijn geeft het wandeltraject weer. Klik op de rode markeringen voor toelichting over de locaties.
Alle toelichtingen kunnen ook in de tekst hieronder gelezen worden. Die tekst bevat bovendien illustraties.

Afstand van dit traject : 34 km.

VOORZICHTIG

Tot Fromelles loopt het traject langs departementale wegen die, vooral ’s morgens, druk bereden worden. Er zijn nagenoeg geen voorzieningen voor voetgangers.

Rue-Petillon Military Cemetery

Fleurbaix lag het grootste deel van de oorlog achter het front in geallieerd gebied. De begraafplaats werd in december 1914 in gebruik genomen en bleef in gebruik tot maart 1918, waarna het gebied bij het Duitse lenteoffensief een tijd in Duitse handen viel. Na de Wapenstilstand werd de begraafplaats uitgebreid met graven die werden verzameld uit de omliggende slagvelden en uit kleinere ontruimde begraafplaatsen.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Rue-Petillon_Military_Cemetery

Le Trou Aid Post Cemetery

De begraafplaats die werd gebruikt tussen oktober 1914 en juli 1915 bevond zich vlak bij een regimentshulppost en een verbindingsloopgraaf naar het front. Tegen het eind van de oorlog waren er 123 gesneuvelden begraven. Na de oorlog werden hier nog zo’n 230 graven bijgezet die werden overgebracht uit de omliggende slagvelden en uit kleinere, ontruimde begraafplaatsen, onder meer uit La Haute Loge British Cemetery in Le Maisnil. De meeste slachtoffers zijn gevallen tijdens de hevige gevechten in Le Maisnil in oktober 1914, de Slag om Aubers Ridge (9-10 mei 1915), de Slag bij Loos (25 september – 14 oktober 1915), en de Slag om Fromelles (19-20 juli 1916).

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Le_Trou_Aid_Post_Cemetery

V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial

De begraafplaats werd aangelegd na de oorlog, in 1920 en 1921. Een herdenkingsmuur werd er opgericht waarop de namen kwamen van de vele onbekende gesneuvelden.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/V.C._Corner_Australian_Cemetery_and_Memorial

Locatie van de zgn. Sugar Loaf Salient

 Australian Memorial Park

“Op een herdenkingsplaquete die in 1993 bij Fromelles onthuld werd, stond te lezen dat hier het vertrouwen van de Australische soldaten in het Britse High Command ondermijnd was. Deze tekst werd, hoe waarheidsgetrouw ook, beledigend geacht jegens de Britten en moest verwijderd worden, hetgeen in 1998 gebeurde. “

Koen Koch, De slag van de Somme : 1916, Antwerpen, 2006, p. 136

De Slag bij Fromelles was bedoeld als een afleidingsmanoeuvre voor de Slag bij de Somme die op 1 juli 1916 was begonnen. Op het einde van de eerste dag hadden de Britten daar circa 60.000 slachtoffers te betreuren. Ook de Duitsers hadden verliezen geleden en de Britse staf zocht naar een middel om te verhinderen dat ze van andere plaatsen op het front versterkingen zouden aanbrengen. De keuze viel op Fromelles, meer in het bijzonder de smalle uitstulping in het front, genaamd Sugar Loaf of suikerbrood.

De slag in Fromelles liep vrij vlug uit op een fiasco voor de Britse en Australische troepen. Fromelles was voor de Australiërs de eerste operatie in Frankrijk. Het werd één van de grootste rampen in hun geschiedenis: 2.000 Australiërs werden gedood of vermist, 3.500 gewond of gevangengenomen, 1.500 Britten uitgeschakeld. De Duitsers zaten in de verdediging maar telden toch 1.600 doden en gewonden.

Er werd aangevallen over een zone van ongeveer vier kilometer. Het einddoel was de inname van een vooruitgeschoven stelling, de Sugar Loaf (suikerbrood), een betonnen bastion met mitrailleurs, tegenover het gehucht Rouges-Bancs bij Fromelles. Sommige van deze bunkers zijn nu nog te zien in het herdenkingspark.

De aanvalsgolven werden één voor één neergemaaid. Slechts een klein deel van de Australische soldaten slaagde erin om de Duitse linie te bereiken. Het niemandsland was bedekt met de lijken van Australische soldaten. Tijdens de drie volgende dagen gingen de Australische soldaten op eigen initiatief het niemandsland op om hun gewonde kameraden te helpen. Het beeld midden in het Australian Memorial Park draagt de naam ‘Cobbers‘, ‘makkers’ in de Australische spreektaal. Dit werk van Peter Corlett werd onthuld in juli 1998.

Het aantal doden was uitzonderlijk hoog. Desondanks werd geen enkel resultaat geboekt. De slag had geen invloed op de bewegingen van de Duitsers in de richting van de Somme. De doden konden pas na de wapenstilstand in 1918 geborgen worden. Vandaar dat het gedenkteken voor Fromelles een massagraf markeert, één van de weinige van de Commonwealth War Graves Commission aan het westelijk front.
Een ander massagraf, bij Pheasant Wood kon slechts in 2009 worden opgegraven door een groep specialisten van de zgn. ‘Oxford Archeology’

Bewerkt uit volgende bronnen :

http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com/geschiedenis/veldslagen/fromelles-19-juli-1916.html

De Slag bij Frommelles : wandelgids. Nord Pas De Calais, [S.D.] zie : http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com

Locatie van het zgn. Pheasant Wood,

Fromelles (Pheasant Wood) Military Cemetery.

In het begin van de 21ste eeuw werden bij historisch onderzoek met behulp van luchtfotografie massagraven ontdekt nabij het Bois du Faisan (Pheasant Wood) bij Fromelles. Deze massagraven waren door de Duitsers aangelegd om de honderden slachtoffers van Slag bij Fromelles te begraven. In 2009 werden de lichamen opgegraven en de volgende jaren werden er verschillende met behulp van DNA-onderzoek geïdentificeerd. De CWGC kreeg ondertussen van de Britse en Australische overheid de vraag om een begraafplaats in te richten voor de teruggevonden gesneuvelden. De begraafplaats werd vanaf januari 2010 in gebruik genomen en op 19 juli, bij de 94ste verjaardag van de Slag bij Fromelles, ingehuldigd.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Fromelles_%28Pheasant_Wood%29_Military_Cemetery

Battle of Fromelles museum

Meer informatie op : http://www.musee-bataille-fromelles.fr/?lang=en

Hitler-bunker

Op de weg naar Aubers voorbij Fromelles, langs de D141 staat een Duitse bunker die op 19 juli 1916 in de derde Duitse linie lag. Als een extra attractie, die op verschillende plaatsen langs het front geclaimd wordt, zou ook hier Adolf Hitler gewond zijn geraakt. Naast de Hitler-loopgraaf in Wijtschate is er dus ook een Hitler bunker, zoals hij in Fromelles genoemd wordt.”

Bron : C. en K. Brants, Velden van weleer : reisgids naar de Eerste Wereldoorlog, Antwerpen, 1993, p .112

Bunker de l’Abbiette

Deze bunker bevond zich slechts op 1.000 meter van de frontlijn. Het gaat om een commandapost, gebouwd door de 13e Compagnie Beierse Pioniers.   Ook hier zou Adolf Hitler, toen korporaal een rol gespeeld hebben. Tussen 10 maart 1915 en 25 september 1916 zou hij hier als koerier de bevelen van het hoofdkwartier in Wavrin doorgegeven hebben. In 1940 bezocht hij de locatie opnieuw, deze keer in een andere rol.

Verschillende bunkers op het traject tot Aubers

De Duitsers leggen in het kader van de Hindenburglinie degelijke bunkers aan langs de hele heuvelrug. Enkele verdedigingswerken zijn vandaag nog zichtbaar, in het bijzonder langs de D141 bij Le Maisnil, Fromelles, Aubers en Illies.

De bunkers zijn opgesteld in meerdere linies en ontworpen om gerichte, op elkaar aansluitende taken te verrichten, met als doel een ondoordringbare verdediging te vormen. De geschutsposten op de eerste linie aan de voet van de heuvelrug hebben schietgaten en schietbanken en zijn geschikt voor zowel vlakbaan- als dekkingsvuur. De coördinatie wordt verzekerd door commandobunkers met een blinde muur naar het niemandsland, die via diepe loopgraven met de andere bunkers in verbinding staan.

Bron : http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com/themaroutes/het-front/bunkers-op-de-heuvelrug-van-aubers.html

De Slag bij Aubers Ridge

“In het register lees ik haastig: de slag van Aubers Ridge, 11.000 verliezen in een paar dagen tijd, fiasco, … Ik hoef geen details, geen kaartjes, geen cijfertjes… Ik stel alleen vast dat Fromelles op twee kilometer hiervandaan een onwaarschijnlijke replay is geweest van een even nutteloze actie hier een jaar voordien.

Dit wil je niet weten, dit wil je niet geloven, dit wil je vergeten. Het vergeten front… Het is goed dat er nu dat bezoekerscentrum is in Ploegsteert en dat museum in Fromelles. “Lest we forget”, klinkt de geijkte herinneringszin in het Engels. Wie er eens geweest is, zal het niet meer vergeten, kan het niet meer uit zijn hoofd zetten, deze moorddadige bezigheidstherapie. Deze plek grift de absurditeit van dit bloedvergieten in je geheugen.”

Lest we forget/ Piet Chielens, In blog: De Franse Nederlanden – Les Pays-Bas Français van 24 oktober 2014

De helling van Weppes wordt door de Britten Aubers Ridge (‘heuvelrug’ van Aubers) genoemd, naar één van de nabijgelegen dorpen. De heuvelrug is in feite een soort ribbel van 39 meter hoog met de vlakte van de Leie aan de ene en het dal van de Deule en de stad Lille aan de andere kant. .De Slag bij Aubers Ridge op 9 mei 1915 is bedoeld om het Franse offensief in de Artois te ondersteunen dat op dezelfde dag begint. Het doel is de heuvelrug van Weppes, door de Britten ‘Aubers Ridge’ genoemd, een hoogte die nauwelijks zichtbaar is in het vlakke landschap maar die de Duitsers een belangrijke uitkijkpositie verschaft over de geallieerde linies.

De Duitsers hebben hun verdediging sterk verstevigd : prikkeldraadbarrières voor de eerste linies zijn verbreed en zelfs verstopt in geulen. Om de twintig meter zijn schuilbunkers ingericht met vrijwel horizontaal geplaatste mitrailleurs die schieten door kieren in de stalen platen om het niemandsland te dekken. De loopgraven zijn dieper uitgegraven en de borstweringen van zandzakken verhoogd.

De Britse infanterie verlaat zijn linie om 5.30 uur. De te overlappen zone is smal, een kleine honderd meter, en de aanvallers vallen onmiddellijk ten prooi aan zwaar mitrailleurvuur. In sommige zones worden de Indiase en Schotse soldaten geveld zodra ze maar boven de borstwering uitkijken. De eerste Britse linie ligt vol met lijken en gewonden. De soldaten die het niemandsland intrekken, worden bestookt of raken verstrikt in het prikkeldraad. In de zuidelijke aanvalszone bereiken enkele aanvallers de eerste linie, maar ze worden onmiddellijk gedood of krijgsgevangen genomen. Om 6 uur wordt het bevel gegeven de aanval te staken. Duizenden soldaten zitten klem in het niemandsland, ze kunnen niet voor- of achteruit. De Duitse artillerie slaat inmiddels terug en raakt zowel het niemandsland als de eerste Britse linies.

In één dag vechten zijn de Britten 11.000 man kwijtgeraakt (gesneuveld, gewond of vermist), ongeveer het hoogste schadegehalte van de hele oorlog, vooral onder de officieren.

Bron : http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com/geschiedenis/veldslagen/de-slag-om-aubers-ridge-9-mei-1915.html

Battle Site Memorial Garden (Aubers)

Slag bij Neuve-Chapelle

Neuve Chapelle (2)

Bron : http://www.europeana1914-1918.eu/fr/contributions/4640#prettyPhoto

De Slag bij Neuve-Chapelle vond plaats tussen 10 en 13 maart 1915.

De Britten wilden de Duitse linie doorbreken, de heuvelrug van Aubers veroveren en daarna doorstoten naar Rijsel.

Het was de eerste maal dat de Britten opereerden zonder de Fransen. Vernieuwend in de loopgravenoorlog was de zorgvuldige voorbereiding, wat een voorbeeld zou zijn voor de verdere Britse oorlogsvoering.

Na een eerste verrassingsaanval kwamen onverwachte vertragingen, het momentum van de operaties viel stil, de communicatie tussen infanterie en artillerie werd verbroken toen het telefoonsysteem stopte met werken. De Duitsers konden versterkingen aanvoeren en groeven nieuwe loopgrachten achter de Britse doorbraak.

Resultaat : volgens de Britten was er een terreinwinst van 1200 meter, volgens de Fransen 800 meter. Aan Britse zijde vielen er 7000 Britse en 4200 Indische soldaten. Aan Duitse zijde iets meer dan 10 000 soldaten.

Bron : http://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_bij_Neuve-Chapelle

Een zondebok was nodig voor de mislukking. De generaals, John French en Douglas Haig, konden moeilijk zichzelf de schuld geven. Daarom werd met de vinger gewezen naar de Britse arbeiders. Want “er waren niet genoeg artilleriegranaten geleverd door de fabrieken in Engeland, de Britse arbeider had aan zijn plicht verzaakt door zijn tijd te besteden aan drinken. Dat was de reden waarom Neuve Chapelle een ramp was geweest”. Plichtsgetrouw beval de regering de Britse pubs te sluiten in de middag, een wet die nog steeds gold in 1989, toen premier Margaret Thatcher besloot dat de bedreiging van de oorlog voorbij was.

Bron : S. O’Shea, Back to the front, New York, 1998, p. p. 59

De generaals wijten dus hun falen aan een gebrek aan munitie voor de artillerie. Vanaf dat moment duren de voorbereidende bombardementen meerdere dagen, helaas ten koste van een uiterst belangrijk element: het verrassingseffect. De Duitsers hebben in het vervolg de tijd om zich voor te bereiden en hun reserves te plaatsen in de zone van het komende offensief.
http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com/geschiedenis/veldslagen/de-slag-bij-neuve-chapelle-10-tm-13-maart-1915.html

Christus van de loopgraven

Neuve Chapelle (1)

Zoals in veel Franse dorpen, stond ook langs de muur van een huis in Neuve-Chapelle een voorstelling van de kruisiging van Christus. Deze ‘calvaire’ werd tijdens de Brits-Indische aanval in maart 1915 grotendeels vernield. De Portugezen vonden het bovenstuk van het Christusbeeld en namen het als een relikwie mee naar hun loopgraven. Tijdens de vlucht op 9 april 1918 lieten ze het achter en na de oorlog kwam het weer in het bezit van de oorspronkelijke Franse eigenaars. Tot het beeld in 1958 werd geschonken aan Portugal en met een grootse ceremonie werd overgebracht naar de kloosterkerk van Batalha. Van 1918 tot 1958 kon dus men op deze plaats het oorspronkelijke beeld zien. Wat er nu staat is een reconstructie.

Bron : Eric R.J. Wils, De Slag aan de Leie in april 1918: de Duitse furie walst over de Portugezen heen, 2013, p. 13

Meer info op : http://surlalignedefront.fr/2014/03/07/a-neuve-chapelle-comment-mettre-en-image-le-conte-du-christ-des-tranchees/

Portugees kerkhof

Duitsland had ook Portugal de oorlog verklaard omdat Portugal (op Brits verzoek) Duitse schepen in Portugese havens had geïnterneerd.

Portugal werd min of meer gedwongen door de geallieerden ook een legertje te sturen. Ze deden het ook om bij de vredesonderhandelingen t.z.t hun belangen in Afrika te kunnen verdedigen. Het Portugese leger was slecht uitgerust en bovendien nauwelijks getraind. Het werd ingezet bij Neuve Chapelle. Het voorjaarsoffensief 1918 van de Duitsers was begonnen op 21 maart met de operatie “Michael” die enorm veel terreinwinst opleverde maar toch vastliep. Dit offensief werd op 9 april gevolgd door de operatie “Georgette” , wat noordelijker bij de rivier de Leie. Daar werden deze Portugesen overlopen door de Duitsers die daarna bij Estaires de Leie (Lys) bereikten.

http://www.wereldoorlog1-locaties.nl/oorlogskerkhoven-1/portugees-war-cemetery

Indian memorial

Het monument is opgericht voor de 4657 Indische soldaten en arbeiders die hun leven lieten aan het Westelijk Front tijdens de Eerste Wereldoorlog maar geen gekend graf hebben. Het werd daar gebouwd omdat het Indian Corps in maart 1915 er voor het eerst als een zelfstandige eenheid deelnam aan een belangrijke veldslag. Het monument heeft een cirkelvormig grondplan omsloten door een muur met rastering, geïnspireerd door vroegere Indische heiligdommen. Een zuil van meer dan 4.5 m hoog verrijst boven de muur op een sokkel geflankeerd door twee tijgers. Bovenop de zuil staan een gestileerde lotusbloem, de Britse keizerlijke kroon en de ster van India. Deze zuil werd ontworpen naar het voorbeeld van de zuilen die in heel India door keizer Ashkora in de 3e eeuw VC werden opgericht. Er staat volgende tekst op gegraveerd: “God is One, He is the Victory” met een vertaling in het Arabisch, Hindi en Gurmukhi. De toegang bestaat uit een rond poortgebouw met hekken en koepel. Daar tegenover staat een gelijkaardig gebouw waarin een bronzen plaat hangt met de namen van 210 militairen die in gevangenschap stierven en begraven werden in Zehrensdorf Indian Cemetery (Duitsland). Centraal staat de Stone of Remembrance.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Neuve-Chapelle_Memorial

Memorial to the Canadian 15/ Battalion (48th Highlanders)

Slag bij Festubert 1915

De ‘Slag bij Festubert’ is de naam voor een reeks verwarde operaties, ondernomen door Britse, Indiase en Canadese troepen. De voorbereiding door de artillerie duurt drie dagen. Maar het bombardement blijkt grotendeels inefficiënt: veel munitie verkeert in slechte staat en bombarderen is niet voldoende om het Duitse front te ontbinden. De grote verwarring die tijdens het offensief meerdere malen op het slagveld heerst, loopt uit op de dood van veel soldaten door eigen artillerievuur. Dit geldt voor beide kampen.

De aanval die op 15 mei door twee infanteriedivisies met voornamelijk Indiase soldaten ontketend is, levert in het begin enkele tactische successen op en de inname van verscheidene zones van het Duitse front. De Duitsers moeten zich terugtrekken achter hun tweede linie. Een nieuwe aanval in de stromende regen op 18 mei, dit keer geleid door Canadese eenheden, loopt vast door de aankomst van Duitse versterking en de door de artillerie veroorzaakte verliezen. Een derde reeks aanvallen tussen 20 en 24 mei loopt uit op de inname van de ruïnes van het dorp Festubert. Het Britse leger is in twaalf dagen vechten maar één kilometer verder gekomen over een kleine breedte van het front. Als dit offensief op 27 mei eindelijk staakt, schrijven de Britten 16.000 slachtoffers zonder op betekenisvolle wijze het Franse offensief op Vimy gesteund te hebben.

Bron : http://www.wegenvanherdenking-noordfrankrijk.com/geschiedenis/veldslagen/de-slag-bij-festubert-15-tm-27-mei-1915.html

 

Gare de Cuinchy

Advertenties