SAINT-MIHIEL – HEUDICOURT-SOUS-LES-COTES

De rode lijn geeft het wandeltraject weer. Klik op de rode markeringen voor toelichting over de locaties.
Alle toelichtingen kunnen ook in de tekst hieronder gelezen worden. Die tekst bevat bovendien illustraties.

Afstand : 30,3 km

Saillant van St Mihiel en het fort bij het Camp des Romains

Reeds in 1914 wilden de Duitsers de fortengordel rond Verdun innemen. Een eerste poging in het Bois-le-Prêtre (zie verder) mislukte ondanks hevige strijd. Bij de volgende pogingen nl. bij de slag om Flirey (zie verder) konden de Duitse troepen St Mihiel innemen en het fort bij het Camp des Romains, nu een ruïne. Uiteindelijk werden ze gestopt bij het fort van Troyon, ten zuiden van Verdun. Hierdoor ontstond de saillant van St-Mihiel. De Fransen probeerden herhaaldelijk deze saillant aan te vallen : o.a.

– bij Les Eparges (zie eerder)

– Bois d’Ailly en de Tranchée de la Soif in mei 1915

– Bois Brûlé en Apremont la Forêt 1914 – 1915

Ondanks al deze aanvallen waren de Duitsers in staat om hun strategische posities in deze omgeving te behouden tot de laatste maanden van de oorlog. Dan moeten ze zich hier terugtrekken na een Amerikaans-Duits offensief.

Foret d'Apremont

Bois d’Ailly en de Tranchée de la Soif

Vanaf september 1914 wanneer de Saillant van St Mihiel nog maar pas gevormd is, vallen de Fransen aan in het Bois d’Ailly. Nadat ze vijf loopgrachten zijn overgestoken worden de soldaten van de 7e Compagnie van het 172e RI onder leiding van Commandant d’André omsingeld. Ze zetten de gevechten verder ondanks het gebrek aan voedsel en water, en de warmte die hoog oploopt. Vooraleer zich over te geven roept Commandant d’André naar zijn manschappen “N’oubliez pas la tranchée de la soif”.

In 1915 heeft het Bois d’Ailly het trieste record in de Saillant van St Mihiel van het hoogst aantal gesneuvelden per vierkante meter.

Nu zijn hier nog loopgrachten te bezichtigen en een monument dat herinnert aan de gevechten.

Marbotte: kerk en museum

Museum 1914-1918 in het voormalig gemeentehuis. Ook informatie over wandelwegen en wat in de omgeving gebeurde 1914-1918.

De kerk was het enige gebouw dat niet vernietigd was door bombardementen. De gesneuvelde soldaten werden hier opgebaard. De glasramen evoceren de gevechten die in de omgeving plaats vonden.

Vanaf hier loopt het traject tot aan “Boyau de Gorlitz” over een uitgestippeld parcours aangeduid met rood-gele markering.

Frans militair kerkhof

Met oriëntatietafel.

Franse schuilplaats Bois de la Croix St Jean

Deze Franse schuilplaats is één van de weinige die in beton werd uitgevoerd. Ze diende zowel als hulp- als commandopost. Aan elke zijde zijn er loopgrachten.

Source de Dunessière

Deze bron was van groot belang voor de Franse troepen. Ze voorzag hen van drinkwater, daar waar het water in de bomtrechters vaak vergiftigd was.

Croix des Redoutes – Bois Brûlé

Aan het kruis Croix des Redoutes is er een uitzichtspunt. Les Redoutes waren twee kleine versterkingen in hout en aangestampte aarde. Het kruis herinnert aan de woorden van luitenant Péricard op 8 april 1915: “Debout les morts”.

In het Bois Brûlé kan men de Franse en Duitse loopgrachten zien die slechts op een dertigtal meter van elkaar verwijderd waren. Een Franse loopgracht werd gereconstrueerd, de Duitse in beton dateren van destijds.

Boyau de Gorlitz

Loopgracht.

Duits militair kerkhof

Niet op het traject.
Het patroon van de wegen in de omgeving laat een militaire basis vermoeden. Die was er inderdaad in de periode 1950-1967 toen hier een munitiedepot van de NATO was gevestigd.

Duits hospitaal.

Het hospitaal is uitgevoerd in beton en dateert van 1916. Het omvat een grote zaal en 3 kleine waaronder een operatiezaal. Het hospitaal is omringd door loopgrachten en onderaardse schuilplaatsen.

GR de Pays de la Woëvre

Vanaf hier volgen we de GR de Pays de la Woëvre tot net voor Buxières-sous-les-Côtes. Het eerste deel is een oude Romeinse weg.

Heudicourt-sous-les-Côtes

Overnachtingsmogelijkheden (situatie 2015)

Advertenties